Ridder

De hittegolf van afgelopen zomer, gaf weer te denken: moeten we nu eindelijk eens een duurzamere levensstijl omarmen. Vrijdag 26 juni registreerden de autoriteiten in Parijs in 24 uur tijd 109 sterfgevallen als gevolg van extreme hitte; voor heel Frankrijk waren dat er die week ruim duizend. In juli stonden de bossen in brand. Met het WK voetbal, de Tour de France en de vakanties achter de rug, zijn we weer in het gewone dagelijkse leven beland en de hitteplannen diep weggeborgen. Er zal mogelijk nog wel een flinke najaarsstorm passeren, maar liever dat dan 40 graden Celsius.

Wie naar milieu-experts wil luisteren, weet dat extreme weersomstandigheden de komende jaren gewoner zullen worden, al zijn wetenschappers niet eenduidig als het om oorzaak en gevolg gaat. De één heet een moraalridder, omdat hij het leefmilieu vooropstelt, de ander heet dan weer een roofridder, omdat hij kiest voor het fossiele verdienmodel. Dat mobiliteit door CO2-emissies bijdraagt aan de opwarming is bekend. Auto-industrie en -branche hebben de afgelopen jaren, zeker in West-Europa en China, voor een reductie van die CO2-uitstoot gezorgd, vooral door het in groten getale op de markt brengen van batterij-elektrische auto’s (BEV’s) en hybrides. Die laatste groep wordt overigens niet als blijvertje gezien, maar meer als een tussenoplossing om oude verdienmodellen zo lang mogelijk in stand te houden. E-fuels, inclusief waterstof, staan nog op de agenda, maar daarvoor zijn steeds minder handen op elkaar te krijgen.

De BEV moet de toekomst zijn, beluister ik bij fabrikanten en in de Brusselse wandelgangen, en juist daar wringt de schoen. De auto-industrie is een economische grootmacht die door een BEV-only strategie haar positie ziet afkalven en dat wil voorkomen. Auto- en onderdelen-fabrikanten zien productievolumes drastisch afnemen. Minder output betekent minder medewerkers op de werkvloer. Niet alleen nationale, maar juist lokale economieën komen onder druk. Werkplaatsen zullen bij elektrificatie van het wagenpark eveneens met volume- en omzetdruk te maken krijgen. Zijn we bereid een economische shake-up te accepteren om de opwarming van de aarde te vertragen, of kiezen we voor verdienmodellen waar we groot mee werden?

Ik was elf jaar toen ik als zaterdaghulp in een Amsterdamse werkplaats mijn entree in de branche maakte en daarmee vergroeid ben geraakt. Daardoor zal ik, als mij vandaag gevraagd wordt om het oude verdienmodel aan de kant te zetten, twijfelen en mogelijk een minder goede beslissing nemen. Ben ik nu een roofridder, of word ik toch moraalridder? Bij een verkeerde keuze in ieder geval een ridder te voet.

Het bericht Ridder verscheen eerst op Aftersales Magazine.